تقریب و وحدت در نظرگاه امامان شیعه علیهم السلام

نوع مقاله: پژوهشی

نویسنده

دانش پژوه سطح 3 رشته شیعه شناسی موسسه آموزش عالی حوزوی امام رضا(ع)

10.22081/iqiri.2019.67585

چکیده

یکی از اهداف و آرمان‌های مسلمانان «وحدت‌اسلامی» است. مصلحان مسلمان همواره در تلاش‌اند تا در جهان اسلام اتحاد و هم‌گرایی به وجود آید. جامعه مسلمانان به دلایلی از همان روز نخستِ پس از رحلت پیامبر «صَ» دچار شکاف شد. اختلاف در طول ‌سالیان دراز پس از پیامبر، آسیب‌های بسیاری بر امت‌اسلام وارد نموده‌است. هرچند این وضعیت نمی‌بایست به وجود می‌آمد اما از همان آغاز، امامان و اهلبیت (علیه‌السلام) که دلسوزترین افراد به حال امّت بودند درصدد برآمدند تا با تدارک راهکارها و در پیش گرفتن رفتارهایی نه‌تنها مانع از آسیب‌های هرچه بیشتر شوند بلکه نوعی از وحدت و همزیستی سودمند را در درون امت‌اسلام شکل دهند. امام‌علی علیه‌السلام به‌عنوان مصلح از منادیان و طلایه‌داران اتحاد می‌باشد. او خود را شیفته و حریص‌ترین انسانها نسبت به وحدت مسلمانان دانسته و یکی از علل بیست‌وپنج سال سکوت خود در برابر خلفا را حفظ وحدت‌اسلامی یاد نمود. از سوی دیگر همه مسلمانان را به هم‌سویی و هم‌دلی فراخواند تا اتحاد نهادینه‌شده و شجره طیبه آن به بار بنشیند. امامان و خاندان رسول‌الله (صلی‌الله‌علیه و آله )دارای نگاه و نگرش و روش تقریبی و هم‌گرا بوده و با تأکید بر اُخوّت ایمانی، گفتگوی سازنده، تأکید بر مشارکت پیروان اهل‌بیت(علیهم السلام) در مراسم و مناسک عبادی و اجتماعی دیگر هم‌کیشان، سفارش به برقراری روابط‌اخلاقی و عاطفی با آنان، ترویج خردورزی و آزاداندیشی و صیانت از یکپارچگی دینی- حاکمیتی در جامعه‌اسلامی درصدد تأمین تقریب و هم‌گرایی در میان امت‌اسلام برآمده‌اند.

کلیدواژه‌ها